วิดวิ้ว......กลับมาอีกครั้งหลังจากม่ายได้อัพไดมาเป็นเวลานานมากๆๆๆ

นานเท่าไหร่แล้วนะน่าจะ2-3เดือนได้แต่ม่ายเป็นไร  เพราะกลับมาคราวนี้มี

แต่ความสุข...อิอิ

 

เป็นความรู้สึกที่ดีมากๆๆ

เมื่อวานนี้(6ธ.ค.)พวกพี่ปี4เค้าเลี้ยงค่าย

(กิจกรรมที่จะทำก็คือ

  -กินข้าวเย็น:เป็นบ้านแล้วแต่ว่าบ้านไหนจะกินอะไร

  -ร้องเกะ:ที่ใบไม้ร่าเริงตรงข้ามม.ทุกๆบ้านรวมตัว)

ได้เจอทุกๆคนที่อยู่ในบ้านเลย(ดีจายจัง)ถึงแม้ว่าจะม่ายมีพี่บัณฑิตก็ตาม

แต่บ้านของเราก็ยังสนุกและมีสีสันกันสุดๆ

 

+++++++++++++++++++++++++++++++

 

และเรื่องที่จะเล่ามานก็มีอยู่ว่าตอนแรกเมื่ออาทิตย์ที่26พ.ย.

ก็ตกลงกะพี่เบล พี่พีท น้องพั้นไว้ว่าเองจะไปเจเจเพื่อซื้อของบ้านกัน

แต่แล้วโปรแกรมก็ถูกยกเลิกไปด้วยเหตุผลบางประการ(ก็เศร้าจิตเลย)

แบบว่าอยากมีของบ้าน(มากๆ)แต่ก็คิดว่าม่ายเป็นไรเดี๋ยวค่อยให้หลังเลี้ยงเกะค่ายก็ได้

(ตอนนั้นก็คิดว่าถ้าบ้านอื่นเค้าให้กันก็ม่ายเป็นไรอย่างน้อยบ้านเราเดี๋ยวก็คงตามมาแบบว่ามาช้าดีก่าม่ายมาไง..อิอิ)

 

และแล้ววันที่6ธ.ค.ก็มาถึง

พอถึงเวลานัด(ที่ซุ้มประมาณ4โมง) ณ เวลานั้น

มีส้มกะพี่ยศแค่2คนแล้วคนอื่นๆก็ยังม่ายมากันเลย

แต่บางบ้านเค้าก็พร้อมหน้าพร้อมตาเริ่มไปกินข้าวเย็นกันแล้ว

 

ก็ต้องนั่งแหง่วเลยเพราะว่าตอนแรกตรงลงกันว่าบ้านเราจะไปกินHot potกัน

(ม่ายรู้มานคืออะไรเหมือนกันเพราะม่ายเคยกิน)แต่แล้วก็ต้องยกเลิกอีกครั้ง

เนื่องจากว่าสมาชิกในบ้านของเราอีก1คนมีเรียนเลิก5โมง(อีเฟียตนั่นเอง)

ระหว่างที่นั่งรออยู่นั้นผู้คนก็เริ่มทยอยมากันแต่ก็ยังม่ายมีสมาชิกในบ้านของเราอยู่ดี

ไม่นานนักพี่เบลก็ตามมาต่อด้วยน้องบั๊ก และน้องพั้นตามลำดับ

 

ประมาณเกือบ4โมงครึ่งพี่เบลก็โทรตามพี่พีทซึ่งพี่แกเลิกเรียนตั้งแต่บ่าย2โมงครึ่ง

แต่ว่าไปนั่งเล่นคอมที่ตึกคณะ แล้วบอกกับพี่เบลว่ารอเฟียตเรียนเสร็จ

ก็จะลงไปพร้อมมัน(คือเฟียตมานเรียนคอมอยู่ห้องข้างๆที่พี่แกเล่นAuditionอยู่)

และแล้ว4โมง45ไอ้เฟียตลงมาก่อนเวลา และตอนนั้นเราก็ม่ายเห็นพี่พีทจะเดินตามเฟียตมาซักที

เลยถามเฟียตว่า"แล้วพี่พีทหล่ะ?"เฟียตบอกว่า"ม่ายเห็นหนิ!!!" สรุปว่าเจ้แกยังคงนั่งเล่นAuditiomอยู่

จนลืมมองว่าไอ้เฟียตมานเดินลงมาแล้ว

 

และเมื่อพร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งบ้าน(พี่ยศ พี่เบล พี่พีท เฟียต ส้ม น้องบั๊ก น้องพั้น)

ก็ก็ออกเดินทางโดยรถยนต์(Toyota vios)ที่ต้องบอกสรรพคุณเพราะว่าสมาชิกในบ้านกรูแต่ละคนนั้น

หุ่นพอๆๆกะกรูทั้งนั้นจะมีก็เพียงไอเฟียตคนเดียวเท่านั้นที่ผอม ก็พยายามอัดกันเต็มที่และก็เข้ากันสำเร็จ

เออ!!!ลืมบอกไปว่าบ้านเราจะไปกินแดรี่ควีน(ตรงข้ามม.กัน...ซึ่งจุดนัดพบกับร้านที่จะไปอยู่ตรงข้ามกันแบบว่ามองไปก็เห็น

แต่จะต้องเอารถไปด้วยเพราะเวลากลับบ้านจะม่ายแวะมหาลัยแล้น)ระหว่างที่ขับรถจะออกจากม.(ทางประตูงามฯ1ซึ่งรถติดเ หี้ ยๆ)นั้น

พี่เบลก็พูดขึ้นมาว่า"เฮ้ย....ไปทางวิภาฯดีก่า"ก็เลยตัดสินใจไปทางวิภาฯและก่าจะถึงร้านก็ปาเข้าไป20-30นาทีได้

แบบว่าเข้าผิดซอยคือมานมี2ซอยที่ทะลุกันได้แต่พวกเราเสือกไปซอยที่ไกลไงไม่ไปใกล้ๆเลยเสียเวลาสุดๆ

 

กว่าจะได้กินก็ปาเข้าไปเกือบ6โมงซึ่งบอกทางร้านไว้ว่า5โมงและเมื่อไปถึงร้านก็มาเจอบรรยากาศแบบว่าเงียบสงบสุดๆ(ในห้องแอร์)

บ้านเราก็มีมารยาทกันจิงๆ(ก็เสียงดังปกติตามภาษาเราๆ)และบ้านของเราก็ใช้เวลาในการกินข้าวเย็นประมาณ2ชั่วโมงได้(ดูจากหุ่นก็สมควรอยู่..อิอิ)

ซึ่งระหว่างนั้นที่มหาลัยมีงานจุดเทียนถวายพระพรในหลวงแล้วเค้าได้จุดพลุ(โชคดีมากที่บ้านเราได้โต๊ะติดหน้าต่างเลยมองเห็นพลุ)

พี่เบลก็บอกขึ้นมาว่า"อ่ะนี้เอาอันนี้เป็นของบ้านแทนไปก่อนแล้วกัน"ช่วงเวลานั้นก็ม่ายด้ายคิดอะไรมากเพราะว่ามานผ่านมานานแล้ว

และหลังจากกินข้าวเสร็จเราก็ไปพบกับบ้านอื่นๆที่ใบไม้ร่าเริง(ร้านเกะห่างจากแดรี่ควีนถ้าเดินน่าจะม่ายเกิน5นาทีนั่งรถ2นาทีใกล้มากๆๆ)

บ้านเราก็ขึ้นไปร้องเกะซึ่งบ้านที่มาร่วมก๊วนกับเราคือบ้าน1นั่นเองระหว่างที่แดนซ์และร้องกันกระจายอยู่นั่นเองน้องบั๊กก็จะกลับบ้าน

 

บ้านเรา(บ้าน5)ก็เดินไปส่งบั๊กกันทั้งบ้านเลยระหว่างนั้นพวกพี่ๆเค้ากะว่าจะทำเซอร์ไพร์สพวกเรา เพราะว่าจริงๆแล้วพี่เค้าทำเสื้อบ้าน

มาให้สำหรับสมาชิกทุกคนรวมถึงพี่บัณฑิตที่ม่ายได้มาด้วย แต่น้องบั๊กดันไปเห็นพวกพี่ๆกำลังเพ้นท์เสื้อกันอยู่ที่ใต้อบก.(เลยม่ายเซอร์ไพร์สเท่าไหร่)

ตอนแรกก็ดีจายมากๆเลยที่บ้านเราจะมีของบ้านแล้ว(แต่ก็ม่ายด้ายแสดงออกอะไรมากมาย)

พอแจกเสื้อปรากฏว่าหาเสื้อกรูม่ายเจอซะงั้นอ่า ตอนนั้นก็คิดว่าทำไมต้องเป็นกรูด้วยนะตอนแรกก็คิดว่าพวกพี่ๆแกต้องแกล้งกรูแน่ๆเลย

 

แต่เมื่อมองหน้าตาพี่แต่ละคนนะหน้าเสียเป็นแทบยิ่งพี่เบล(แม่บ้านของเรานะหน้าแบบว่าม่ายไหวแล้น)กรูก็เลยบอกว่าม่ายเป็นไร

งั้นก็ทำให้กรูใหม่พวกพี่ๆก็บอกว่าม่ายมีสีแล้วกรูก็บอกว่างั้นใช้เลือดวาดเดะ(แบบล้อเล่นนะ)แล้วกรูก็บอกว่าไม่เป็นไร(ณ สถานการณ์ตอนนั้นพูดได้คำเดียว)

และเวลาก็ผ่านไปหลายอยู่ไม่รู้นานเท่าไหร่ จายกรูก็แบบว่าอย่าหายเลยนะ(ยังคงคิดเรื่องเสื้ออยู่)ก็แอบมองออกนอกห้องว่า

เพื่อว่าพี่ๆแกจะแกล้งกรูจริงๆแล้วเปลี่ยนใจเอาเสื้อกลับมาให้กรูแต่แล้วก็ม่ายมีวี่แววเลย หลังจากนั้นก็เริ่มคิดว่าเออ...มานคงหายจริงๆ

 

ระหว่างที่กรูมองคนอื่นเค้าร้องเกะอยู่นั้นก็ม่ายคิดว่าเสื้อตัวที่หายไปปนั้นมานจะกลับมาและแล้วพี่เบลก็เดินเข้ามาเรียก"ส้ม(ที่อยู่ในอารมณ์แบบว่าเซ็งแล้น)"

ตอนแรกก็ม่ายได้สนใจอะไรก็หันไปมองแบบผ่านๆแล้วป้าแกก็เรียกอีกพร้อมเอาเสื้อขึ้นมาตอนแรกก็คิดว่ามานคงเป็นเสื้อของพี่บัณฑิตแต่ความจิงแล้ว

มานเป็นของกรูนั่นเอง!!เสื้อตัวนั้นที่คิดว่าหายไปแล้นแต่ความจริงแล้วพวกพี่ๆแกล้งกรูจริงๆด้วย

ทำเอากรูน้ำตาไหลเลยดีจายจิงๆๆที่ได้มา...อิอิอิ  นับว่าการทำเซอร์ไพร์สของพวกพี่ๆอย่างน้องก็สำเร็จไปหนึ่งแม้ว่าจะพลาดไปหนึ่ง

ตอนที่น้องบั๊กไปเห็นตอนเพ้นท์เสื้อก็ตาม หลังจากนั้นกรูก็เอาเสื้อมาใส่ไว้เลย แบบว่าดีจายจังเลยที่ได้มา

และหวังว่าจะได้ใส่มานอีกในหลายๆครั้งพร้อมหน้ากันทั้งบ้าน(อิอิ) แล้วก็ไปร้องพร้อมแดนซ์กระจายกะคนอื่นๆ(happyสุดๆ)

และก็ถึงเวลาที่ต้องกลับบ้านแล้นประมาณเที่ยงคืนครึ่งก็ถึงบ้านโดยปลอดภัย

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ขอบคุณ.....พี่ยศ(พ่อบ้าน) พี่เบล(แม่บ้าน) พี่พีท ที่ช่วยกันทำเสื้อบ้านให้พวกเรานะคะ

ขอบคุณ.....พี่ที่เลี้ยงข้าวพวกเราด้วย(อร่อยมากๆ....อย่าลืมมาเอาหอยทอดไปด้วยแบบว่ามาเหลือแล้ว

                                          เก็บกลับบ้านแต่ม่ายมีคนเอาไปอยู่ในรถกรูซะงั้นอ่า)

ขอบคุณ.....ทุกๆคนที่มากันพร้อมหน้าพร้อมตาและสร้างสีสันให้กับบ้านของเรา

ขอบคุณ.....น้องพั้นที่ทำรูปมาให้

ขอบคุณ.....เฟียตกับตัวเองที่จะเลี้ยงHot potเป็นการชดเชยเพื่อแลกกับทะเลทีปี4จะเลี้ยง(อิอิ)

ขอบคุณ.....ทุกเสียงหัวเราะและความสุขที่ได้สร้างร่วมกัน(อิอิ)

                   "ทริปทะเลของบ้าน5เร็วๆนี้โดยพี่ๆปี4..อิอิ"

P.S. เดี๋ยวว่างๆจะเอารูปเสื้อที่เป็นตัวสร้างเรื่องมาให้ดูนะแบบว่าน่ารักมากๆๆๆๆๆ